Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Νέα «επέλαση» αιολικών στον κεντρικό Ελικώνα

Είναι γνωστό το ενδιαφέρον της βιομηχανίας των αιολικών για τον ορεινό όγκο του Ελικώνα. Αυτό φάνηκε πολύ καθαρά τα προηγούμενα χρόνια με τον απίστευτο αριθμό αδειών παραγωγής για αιολικές εγκαταστάσεις, που εξέδωσε η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ). Από αυτές, αρκετές έφτασαν να πάρουν περιβαλλοντική αδειοδότηση, άδειες εγκατάστασης και άδειες λειτουργίας. Πιο κραυγαλέες οι εγκαταστάσεις στον κεντρικό Ελικώνα, στο «Περδικοβούνι» και στην «Καλύβα», στην περιοχή της Αγίας Άννας. Από κοντά, πολύ περισσότερες εγκαταστάσεις στις απολήξεις του ορεινού όγκου, από τη μεριά Στειρίου - Διστόμου και από τη μεριά Αλιάρτου - Θίσβης - Θήβας, μέχρι τον Κιθαιρώνα.

Τα τελευταία χρόνια η αρχική ορμή φάνηκε να έχει περιοριστεί. Κυρίως, λόγω της οικονομικής ύφεσης και λιγότερο λόγω των -αναιμικών, έτσι κι αλλιώς- αντιδράσεων από τις τοπικές κοινωνίες των χωριών μας. Τώρα το κλίμα φαίνεται να αλλάζει ξανά, αφού βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα επέλαση αιολικών εγκαταστάσεων. Για να αναφερθούμε μόνο στον κεντρικό Ελικώνα, έχουμε έξι (6) νέες αιολικές εγκαταστάσεις, που έχουν πάρει άδεια εγκατάστασης (δείτε τις στο χάρτη, χωρίς τις πολύ περισσότερες που έχουν πάρει άδεια παραγωγής).
1. Καλντερίμι, 4 Α/Γ, 11,7 MW
2. Σπάρτα, 2 Α/Γ, 6 MW
3. Πευκιάς, 3 Α/Γ, 9,9 MW
4. Γκορίτσα, 13 Α/Γ, 33,3 MW
5. Σπάρτα – Κακόρεμα, 3 Α/Γ, 9 MW
6. Λαιμός, 3 Α/Γ, 5,4 MW


Σε δύο από αυτές (Σπάρτα και Γκορίτσα) έχουν ξεκινήσει τα έργα με εντατικό ρυθμό, γεγονός που αποδεικνύεται από τις παρακάτω πρόσφατες φωτογραφίες. Μέρος των εκσκαφών γα τη διέλευση του καλωδίου διασύνδεσης της αιολικής εγκατάστασης με τον υποσταθμό της Αγίας Άννας, γίνεται μέσα από ιδιοκτησίες, χωρίς καμία άδεια από τους ιδιοκτήτες τους, ούτε καν ενημέρωση.



Ο ισχυρισμός ότι αυτός ο τρόπος ανάπτυξης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας θα περιορίσει τη χρήση των ορυκτών καυσίμων διαψεύδεται από τα σχέδια για νέες λιγνιτικές μονάδες και από την κατασκευή νέων μονάδων φυσικού αερίου, τρεις από τις οποίες τις έχουμε δίπλα μας (μία στη Θίσβη και δύο στην Αντίκυρα). Η «αρμονική» συνύπαρξη στον Ελικώνα των τεράστιων ανεμογεννητριών με τη γραμμή υπερυψηλής τάσης της μονάδας της Θίσβης είναι αδιάψευστος μάρτυρας.



Στις εύλογες αντιδράσεις είναι βέβαιο ότι θα αντιπαραβληθούν και πάλι τα επιχειρήματα για την ανάπτυξη και την απασχόληση, που θα δημιουργήσει αυτή η δραστηριότητα. Το τι απασχόληση προσέφερε, ως τώρα, αυτή η δραστηριότητα το ξέρουμε πολύ καλά. Αυτό που χρειάζεται να σκεφτούμε καλά -τώρα, κάτω και από το φως των νέων δεδομένων που δημιουργούνται- είναι αν αξίζει να υποστούμε το βαρύ και ανεπίστρεπτο αντίτιμο αυτής της αιολικής επέλασης, για τα λίγα και προσωρινά διαλείμματα -κακοπληρωμένης, συνήθως- απασχόλησης. Μήπως πρέπει να αναζητήσουμε, να απαιτήσουμε και να παλέψουμε για  περισσότερες ευκαιρίες μόνιμης απασχόλησης, μέσα σε ένα περιβάλλον με υψηλή αισθητική αξία και δυνατότητα πολλαπλών επιλογών; Μήπως είναι η ώρα να σπάσουμε τη σιωπή των τελευταίων χρόνων και να ξαναπιάσουμε το νήμα των κινητοποιήσεων της περιόδου 2007-2010; 







Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012

Εκδικάστηκε η προσφυγή στο ΣτΕ για το Περδικοβούνι


Την Τετάρτη 5/12/2012, εκδικάστηκαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας οι προσφυγές των κατοίκων του πρώην δήμου Κορώνειας (Αγία Άννα, Αγία Τριάδα, Κορώνεια), κατά της αρχικής εγκατάστασης στο Περδικοβούνι και κατά της γραμμής μεταφοράς υψηλής τάσης (μέσα από το δρυόδασος της Στριγανιάς). Οι προσφυγές είχαν γίνει το 2007 και αναμένονται οι αποφάσεις.

Για τα ίδια θέματα και με το ίδιο, ακριβώς, περιεχόμενο είχε καταθέσει προσφυγές και ο πρώην δήμος Κορώνειας, που στη συνέχεια, όπως όλοι-ες γνωρίζουμε, «έστριψε δια του αρραβώνος» (με άλλη αρραβωνιαστικιά, λέγε με εταιρεία, φυσικά). Ο διάδοχος δήμος Λιβαδειάς ακολούθησε την ίδια πορεία, διαμηνύοντας στο δικηγόρο της υπόθεσης ότι «έχει αλλάξει η πολιτική του δήμου» και ότι πρόκειται να παραιτηθεί, δηλαδή να μην υποστηρίξει τις προσφυγές. Επειδή δεν είχε στείλει έγκαιρα την απόφαση παραίτησης, η συζήτηση των προσφυγών του δήμου θα γίνει στις 23/1/2013. Θα είχε ενδιαφέρον να βρεθούμε στη σχετική συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου για να πληροφορηθούμε την «άλλη πολιτική» του δήμου Λιβαδειάς, στο θέμα της ολοκληρωτικής κατάληψης του Ελικώνα από ανεμογεννήτριες.

Η εκπρόσωπος της εταιρείας, η κ. Σιούτη, πρώην πρωθυπουργική σύμβουλος και καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Αθήνας, χρησιμοποίησε τη στάση του δήμου για να υποστηρίξει ότι και η επέκταση της εγκατάστασης είναι αποδεκτή. Ισχυρίστηκε, μάλιστα, ότι και οι κάτοικοι έχουμε αποδεχτεί την επέκταση, αφού, δήθεν, δεν την αμφισβητήσαμε.  Όταν, μετά τη διαδικασία, της υπενθυμίσαμε τον αγώνα κατά της επέκτασης, από το 2009, και την αίτηση θεραπείας -προσφυγή κατά της απόφασης έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων, δήλωσε άγνοια. Προφανώς, … γνωρίζει μόνο αυτά που εξυπηρετούν τους πελάτες της.

Στο μεταξύ, εξακολουθεί να μην «ιδρώνει το αυτί» του ΥΠΕΚΑ, αφού εδώ και πάνω από ένα χρόνο δεν απαντά στην αίτηση θεραπείας για την ακύρωση της επέκτασης της εγκατάστασης. Παρά την παρέμβαση του συνηγόρου του πολίτη και παρά την ερώτηση που κατατέθηκε στη Βουλή. 

Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2012

Επίσημη διακοπή εργασιών στο "Περδικοβούνι"


Με νέα απόφαση του δασαρχείου Λιβαδειάς, διακόπτονται επίσημα οι εργασίες επέκτασης της αιολικής εγκατάστασης στο «Περδικοβούνι». Η απόφαση είναι κατηγορηματική και δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για τον παράνομο και αυθαίρετο τρόπο με τον οποίο λειτούργησε η εταιρεία «ΑΙΟΛΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ Α.Ε.».

Πέρα από τη διακοπή εργασιών, το σημαντικό στο έγγραφο του δασαρχείου Λιβαδειάς είναι ότι θέτει θέμα συνολικής επανεξέτασης της απόφασης έγκρισης περιβαλλοντικών όρων του έργου, απόφαση που αποτελεί τον «πυρήνα» της αδειοδότησης. Πιο συγκεκριμένα, το δασαρχείο Λιβαδειάς ζητά από την εταιρεία:
·         να σταματήσει κάθε εργασία, που δεν προβλέπεται από την υπάρχουσα έγκριση επέμβασης
·         να κατατεθούν στις αρμόδιες υπηρεσίες όλα τα προβλεπόμενα, προκειμένου να εξετασθεί: η δυνατότητα για την έκδοση νέας απόφασης έγκρισης περιβαλλοντικών όρων (που να ενσωματώνει, όμως, το σύνολο του έργο), η τροποποίηση της άδειας εγκατάστασης, ο καθορισμός του ανταλλάγματος και, στη συνέχεια, η εγκατάστασή της με πρωτόκολλο εγκατάστασης.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο του δασαρχείου Λιβαδειάς  

2012_11_16_δασαρχείο Λιβαδειάς

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

Διακοπή εργασιών στο «Περδικοβούνι»

Μια σημαντική εξέλιξη υπάρχει, στο ζήτημα της κατασκευής της επέκτασης της αιολικής εγκατάστασης στο «Περδικοβούνι» του Ελικώνα. Ενώ συνεχίζεται η προκλητική στάση του ΥΠΕΚΑ, που ευνοεί ανοιχτά την ασυδοσία των εργολάβων, το δασαρχείο Λιβαδειάς, στις 30/10/2012 έδωσε εντολή άμεσης διακοπής των εργασιών, μετά από καταγγελία μας, στις 12/10/2012.

Τι έχει συμβεί;
·         αφού η εταιρεία, με μια διάτρητη διαδικασία διαβούλευσης της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ), το φθινόπωρο του 2009, κατάφερε, με τα χίλια ζόρια, να πάρει έγκριση περιβαλλοντικών όρων για τη μισή επέκταση που σχεδίαζε, μετά από δύο χρόνια, στις 6/9/2011
·         αφού ο υπουργός ΠΕΚΑ αρνείται, παράνομα, επί ένα χρόνο (από 14/10/2011), να εξετάσει και να απαντήσει σε αίτηση θεραπείας για την ακύρωση της παραπάνω απόφασης
·         αφού εκδόθηκε απόφαση έγκρισης επέμβασης σε δασική έκταση, στις 12/12/2011
·         αφού εκδόθηκε άδεια εγκατάστασης, από αναρμόδια αρχή, στις 16/12/2011, που ακυρώθηκε μετά από δική μας προσφυγή, στις 30/3/2012
·         αφού εκδόθηκε νέα άδεια εγκατάστασης, στις 9/4/2012 (θαυμάστε ταχύτητα ο κρατικός μηχανισμός!)
·         αφού αγνοείται και εμπαίζεται και ο συνήγορος του πολίτη, στον οποίο έχει κατατεθεί αναφορά, στις 29/3/2012, για το θέμα της (μη) απάντησης των υπουργών ΠΕΚΑ στην αίτηση θεραπείας

η εταιρεία ξεκίνησε να πραγματοποιεί εργασίες, από τις αρχές του καλοκαιριού του 2012. Για κάποιο λόγο, όμως, αποφάσισε να αλλάξει θέση (αναχωροθετήσει) τις νέες ανεμογεννήτριες. Πήρε περιβαλλοντική έγκριση γι αυτό, στις 13/8/2012, ενώ είχε αρχίσει να εκτελεί εργασίες, χωρίς να εξηγεί τους πραγματικούς λόγους της αναχωροθέτησης. Στην αίτησή της παρουσιάζει ως εξής τη σκοπιμότητα υλοποίησης των αλλαγών: «Η βελτίωση του αιολικού πάρκου ισχύος 48 MW στη θέση “Περδικοβούνι”, αποσκοπεί στη βελτιστοποίηση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με την αξιοποίηση του αιολικού δυναμικού της περιοχής». Τόση σαφήνεια!    

«Ξέχασε», όμως, να ζητήσει τις αναγκαίες τροποποιήσεις των αδειών που της έχουν χορηγηθεί (άδεια εγκατάστασης και άδεια επέμβασης σε δασική έκταση). Το γεγονός έγινε αντιληπτό και υπήρξε σχετική καταγγελία μας, στις 12/10/2012, στην αποκεντρωμένη διοίκηση και στις αρμόδιες δασικές υπηρεσίες, συνοδευόμενη από αίτηση άμεσης διακοπής των εργασιών. Η καταγγελία ενεργοποίησε τη διεύθυνση τεχνικού ελέγχου της αποκεντρωμένης διοίκησης, τη διεύθυνση δασών του ν. Βοιωτίας και τα δασαρχεία Λιβαδειάς και Θήβας, με αποτέλεσμα την εντολή του δασαρχείου Λιβαδειάς, στις 30/10/2012, που αναστέλλει τις εργασίες και παρατίθεται στη συνέχεια, ενώ αναμένεται αντίστοιχη απόφαση και από το δασαρχείο Θήβας.  

Αξίζει να σημειωθεί ότι η εταιρεία παρανομεί, για μια ακόμη φορά, όπως και στην περίοδο της κατασκευής της υφιστάμενης εγκατάστασης, που αναγκάστηκε από τις δασικές υπηρεσίες να διακόψει, για ένα διάστημα τις εργασίες, αφού και τότε αποφάσισε να αλλάξει τη χωροθέτηση των Α/Γ, χωρίς να πάρει την αναγκαία τροποποίηση των αδειών που της είχαν δοθεί.

Είναι σαφές σε μας ότι η αναστολή των εργασιών δεν συνιστά μια ουσιαστική εξέλιξη στο συγκεκριμένο έργο, αφού σχετικά γρήγορα η εταιρεία θα καταφέρει να πάρει τις απαραίτητες εγκρίσεις τροποποίησης των αδειών. Αν στεκόμαστε στο γεγονός, το κάνουμε για δύο λόγους:
·         για να αποδείξουμε τον ανεξέλεγκτο τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι εταιρείες, σαν κράτος εν κράτει, δηλαδή. Χωρίς να τηρούν ακόμη κι αυτές τις διάτρητες αποφάσεις περιβαλλοντικής αδειοδότησης και επέμβασης στο φυσικό περιβάλλον. Και καλά, στη συγκεκριμένη περίπτωση, έγινε αντιληπτή η παρανομία. Πόσες άλλες, όμως, περνούν απαρατήρητες;
·         για να υποστηρίξουμε την πεποίθησή μας ότι οι αγώνες και οι προσπάθειες πολιτών και συλλογικοτήτων μπορούν να έχουν αποτελέσματα. Είτε πρόκειται για μικρές και προσωρινές νίκες, όπως η αναστολή εργασιών, είτε πρόκειται για πιο ουσιαστικές, όπως η ακύρωση της μισής επέκτασης της συγκεκριμένης εγκατάστασης (στη θέση «Τούμπα», στην κορυφή του Ελικώνα) ή της γειτονικής εγκατάστασης στη θέση «Κακιά Ράχη».
2012_10_30_δασαρχείο Λιβαδειάς

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

Προκλητική η στάση του ΥΠΕΚΑ για το «Περδικοβούνι»

Επί ένα χρόνο (από τις 14/10/2011) το ΥΠΕΚΑ αρνείται να εξετάσει την αίτηση θεραπείας (ένα είδος προσφυγής) που του έχει υποβληθεί, για την ακύρωση της απόφασης έγκρισης περιβαλλοντικών όρων στο έργο της επέκτασης της αιολικής εγκατάστασης στο «Περδικοβούνι». Και με την παλιά ηγεσία του υπουργείου και με την καινούργια το … έργο που παίζεται είναι ίδιο. Το γραφείο του υπουργού στέλνει την αίτηση στη διεύθυνση νομοθετικού έργου και αυτή με τη σειρά της στην υπηρεσία (ΕΥΠΕ) που είναι υπεύθυνη για την έκδοση της απόφασης (!!!). Γιάννης κερνά, δηλαδή, Γιάννης πίνει. 

Ακόμη κι έτσι, η ΕΥΠΕ δεν απαντά στα επιχειρήματα που περιλαμβάνονται στην αίτηση θεραπείας, αλλά σε άλλα παλιότερα έγγραφα. Κανονική κοροϊδία, δηλαδή! Και αντί ο αρμόδιος υπουργός να τους «βάλει στη θέση τους» και, ταυτόχρονα, να απαντήσει στην αίτηση θεραπείας, παρακολουθεί αδιάφορα για πάνω από ένα χρόνο (από το νόμο, έπρεπε να έχει απαντήσει μέσα σε ένα μήνα).

Για το λόγο αυτό, κατατέθηκε αναφορά στο συνήγορο του πολίτη, στις 29/3/2012, που προσπαθεί από τότε να υποστηρίξει το αίτημα για απάντηση στην αίτηση θεραπείας και αντιμετωπίζει την ίδια περιφρονητική στάση του ΥΠΕΚΑ και των μανδαρίνων του.  

Αφού το πράγμα έφτασε στο απροχώρητο δημοσιοποιήθηκε ανοιχτή επιστολή - καταγγελία στον υπουργό ΠΕΚΑ, στις 15/10/2012, μήπως και φιλοτιμηθεί και απαντήσει στην αίτηση θεραπείας. Η επιστολή - καταγγελία, που υπήρξε αφορμή και για την κατάθεση σχετικής ερώτησης στη Βουλή (23/10/2012), από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, καταλήγει ως εξής:

«Για όλους τους παραπάνω λόγους, είμαι υποχρεωμένος να καταγγείλω δημόσια το υπουργείο ΠΕΚΑ και τους υπουργούς που έχουν θητεύσει σε αυτό στο διάστημα του τελευταίου χρόνου, για τον απαράδεκτο και παράνομο τρόπο με τον οποίο έχουν χειριστεί το δικαίωμά μου να αμφισβητήσω τεκμηριωμένα μια διάτρητη, κατά τη γνώμη μου, απόφαση μιας υπηρεσίας και το δικαίωμα να έχω απάντηση στην αίτηση θεραπείας, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία. Την ίδια στιγμή η νομοθεσία για την περιβαλλοντική προστασία συρρικνώνεται και οι κάθε είδους «επενδύσεις» βιομηχανικών αιολικών εγκαταστάσεων πριμοδοτούνται παντοιοτρόπως, και με διαδικασίες τύπου fast track. Είναι απολύτως σαφές σε μένα ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια προκλητική μεροληπτική στάση του υπουργείου και της πολιτείας γενικότερα υπέρ των κερδοσκοπικών συμφερόντων και σε βάρος των πολιτών και των τοπικών κοινωνιών, στη συγκεκριμένη περίπτωση της ευρύτερης περιοχής του Ελικώνα, που υφίστανται τις συνέπειες της ιδιοτελούς δραστηριότητάς τους».

Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

Μια παρά λίγο ... ακύρωση άδειας εγκατάστασης

Μια κρύο, μια ζέστη

Την ικανότητα του κρατικού μηχανισμού να λειτουργεί με εκπληκτική ταχύτητα ζήσαμε τις τελευταίες μέρες, με επίκεντρο την άδεια εγκατάστασης της επέκτασης της αιολικής εγκατάστασης, κατά 24 MW, στο «Περδικοβούνι» Βοιωτίας. Όταν, βεβαίως, πρόκειται να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των εταιρειών. Πιο συγκεκριμένα:

Στις 6/9/2011, εγκρίθηκαν οι περιβαλλοντικοί όροι του έργου, από την ΕΥΠΕ/ΥΠΕΚΑ, παρά τις ομφθαλμοφανείς παρατυπίες, κατά τη διαδικασία της διαβούλευσης (εκκρεμεί πόρισμα του συνήγορου του πολίτη, σε σχετική αναφορά). Κατά της απόφασης αυτής υποβλήθηκε, στις 14/10/2011, αίτηση θεραπείας στον υπουργό ΠΕΚΑ, η οποία εξακολουθεί να παραμένει αναπάντητη, μέχρι σήμερα. Για το λόγο αυτό κατατέθηκε νέα αναφορά στο συνήγορο του πολίτη, στις 29/3/2012.

Παρόλα αυτά, η αποκεντρωμένη διοίκηση Θεσσαλίας - Στερεάς, έσπευσε να εκδώσει άδεια εγκατάστασης, στις 16/12/2012, ενώ η αρμοδιότητα αυτή ανήκε στο ΥΠΕΚΑ, σύμφωνα με όσα ίσχυαν τότε. Γι αυτό ασκήθηκε (27/12/2011) προσφυγή στον υπουργό ΠΕΚΑ, σαν προϊστάμενη αρχή, κατά της συγκεκριμένης απόφασης. Αφού απέτυχε μια πρώτη προσπάθεια να καταστεί μη νόμιμη η προσφυγή (με επίκληση έννομου συμφέροντος, εξουσιοδοτήσεων κλπ.) εκδόθηκε (30/3/2012) απόφαση του ΥΠΕΚΑ, με την οποία γίνεται δεκτή η προσφυγή και ακυρώνεται η άδεια εγκατάστασης.

Στο μεταξύ, με το ν. 4014/2011 (για την περιβαλλοντική αδειοδότηση) και την υπουργική απόφαση 1958/13.1.2012 (ΦΕΚ Β΄ 21) για τη νέα κατάταξη των έργων, η αρμοδιότητα αδειοδότησης για το συγκεκριμένο έργο έχει περάσει στην αποκεντρωμένη διοίκηση Θεσσαλίας - Στερεάς, στην οποία παραπέμπεται η υπόθεση. Τελικά, η αποκεντρωμένη διοίκηση, προτού καλά - καλά της κοινοποιηθεί η απόφαση, εκδίδει (9/4/2012) τη νέα άδεια εγκατάστασης, σε χρόνο ρεκόρ.

Η κατάληξη της υπόθεσης ήταν, φυσικά, αναμενόμενη. Επανερχόμαστε στο ζήτημα για τρεις λόγους:
- να υπογραμμίσουμε τη σημασία των παρεμβάσεων σε όλα τα επίπεδα
- να αναδείξουμε, για μια ακόμη φορά, με ποιο τρόπο και προς ποια κατεύθυνση λειτουργεί ο κρατικός μηχανισμός
- να κάνουμε γνωστή μια, έστω βραχύβια, απόφαση ακύρωσης, η οποία στο μέλλον που μας προδιαγράφουν μπορεί να αποτελέσει συλλεκτικό κείμενο (γι αυτό και την παραθέτουμε αυτούσια)

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2012

Γεράνεια ... όπως Ελικώνας

Λίγοι, πλέον, πιστεύουν ότι η στοχοποίηση του Ελικώνα, σαν περιοχής υπερσυγκέντρωσης βιομηχανικών αιολικών εγκαταστάσεων,  είναι μια εξαίρεση του κανόνα. Γι αυτούς τους λίγους, είναι εξαιρετικά διδακτική η αντίστοιχη (πρόσφατη) εμπειρία στα κοντινά μας Γεράνεια όρη, δηλαδή, για στην περιοχή ανάμεσα σε Λουτράκι, Περαχώρα, Αγίους Θεοδώρους. Για τους υπόλοιπους, τους πιο "ψυλλιασμένους", είναι, επίσης, διδακτική η περίπτωση για το εύρος της συσπείρωσης, που έχει επιτευχθεί, με επίκεντρο την "Επιτροπή Αγώνα Ενάντια στη Βιομηχανία Παραγωγής Αιολικής Ενέργειας στα Γεράνεια".

Μάθετε περισσότερα στο blog:
http://www.geraniasos.blogspot.com/ 

Η επιτροπή οργάνωσε μια δημόσια συζήτηση για το θέμα αυτό, την Κυριακή 22/1/2012. Από την εκδήλωση αυτή προέρχεται η παρακάτω παρουσίαση - συνδετικός κρίκος του δικού τους αγώνα, με το δικό μας αγώνα.